ஸ்டிக்கர்களின் காலம்.

காவிரியில் இருந்து தமிழகத்திற்கு இத்தனை TMC நீரைத் திறந்து விடவேண்டும் என்று பத்து முறைக்கும் மேலாக உச்ச நீதி மன்றம் கூவினாலும், அதை கர்நாடகம் காதில் வாங்காது.

முல்லைப் பெரியாறு அணையில் 152 அடி வரை நீரைத் தேக்கலாம் என்று உச்ச நீதி மன்றம் 1001வது முறையாக சொன்னாலும், அங்கே செல்லும் தமிழக அதிகாரிகளை கேரளம் தடுத்து நிறுத்தும்.

உண்மையான சாட்சி நொந்து, வெந்து இறந்து போக, பிறழ் சாட்சியின் அடிப்படையில், சல்மான்கான் தான் காரை ஓட்டினார் என்பதற்கு ஆதாரம் போதவில்லை என்று அவர் விடுதலை ஆகலாம்.

ஒரு பெண்ணின் பிறப்புறுப்பில் இரும்புக் கம்பியை செலுத்தி, அவளை சிதைத்த மிருகம், 18- வயது ஆகவில்லை என்பதனால் விடுதலை ஆகி, கைசெலவுக்கு அரசாங்கத்திடம் இருந்து பணம் பெறலாம்.

நூற்றுக்கணக்கான அப்பாவி தொழிலாளர்களை பலிவாங்கிய முகலிவாக்கம் 11-மாடி கட்டிடத்தின் முதலாளி, மறுநாளே ஜாமீனில் வெளிவந்து, இன்று வரை, சொகுசு வாழ்க்கை வாழலாம்.

மேற்கண்ட அற்புதங்கள் எல்லாம் நிகழும் நம் இந்திய தேசத்தில், தன் சொந்த நாட்டைச் சேர்ந்த ஓர் இனத்தின் மக்களின் மரபை, அடையாளத்தை, எங்கிருந்தோ வந்த அந்நிய அமைப்பால் தடை செய்ய முடிகிறது என்றால், ஆச்சர்யம் இல்லை தானே? ஏனென்றால் இது ஸ்டிக்கர்களின் காலம்.

ஜல்லிக்கட்டு மீதான தடை - ஒரு தொடக்கம்

ஜல்லிக்கட்டு மீதான தடை - ஒரு தொடக்கம்

ஜல்லிக்கட்டு பிரச்சினையில், இப்போதே முடிவு எடுக்காவிடில், கீழ்க்கண்ட தடைகளும் பின்னாளில் வரலாம்.

1. அரிசி நிறைய சேர்ப்பதே சர்க்கரை நோய்க்குக் காரணம் என்று கூறி, இட்லி, தோசை, சாதம் இவற்றிற்குத் தடை- சப்பாத்தி சாப்பிட மட்டுமே அனுமதி

2. வடை, போண்டா போன்ற எண்ணெய் பலகாரங்களில் கொழுப்பு அதிகம் இருப்பதால் தடை- சமோசா, பானி பூரி, பேல் பூரி, பிட்சா, பர்கர்க்கு மட்டுமே அனுமதி

3. வேஷ்டியில் பக்கெட் இல்லை- அதனால் வேஷ்டிக்குத் தடை- பேன்ட் போட மட்டுமே அனுமதி. வேண்டுமென்றால் ஷெர்வானி அணிந்து கொள்ளலாம்.

4. கரகாட்டம், ஒயிலாட்டம், மயிலாட்டம் போன்ற கிராமிய கலைகளில் ஆபாசம் நிறைய இருப்பதால் அவைகளுக்குத் தடை- இனிமேல் தாண்டியா மட்டும் ஆட அனுமதி

5. கோயில் திருவிழாக்களில் மஞ்சள் நீரூற்றும் நிகழ்ச்சிக்குத் தடை - ஹோலி கொண்டாட மட்டுமே அனுமதி

6. நாட்டுக்கோழி, காடை, வெள்ளாடு- இவைகளின் இறைச்சி உடல் நலத்திற்கு கேடு விளைவிப்பதால் தடை. அரசு அங்கீகாரம் பெற்ற KFC, McDonald சிக்கனுக்கு மட்டும் அனுமதி

7. ரஸ்தாளி, இலக்கி, கற்பூரவல்லி போன்ற நாட்டு வாழைப் பழங்களுக்குத் தடை- மோரிஸ் போன்ற மரபணு மாற்றப்பட்ட பழங்களுக்கு மட்டுமே அனுமதி.

2000 - 3000 ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்த ஜல்லிக்கட்டு நிகழ்ச்சியையே தடை செய்ய முடிந்த நம் நாட்டில், மேற்சொன்ன சின்ன விஷயங்களா கடினம்? என்றாவது ஒருநாள், சொந்த மரபு நெறிமுறைகளைத் தொலைத்துவிட்டு, குடிநீர் முதல், மலம் கழுவும் நீர் வரைக்கும் பன்னாட்டு நிருவனங்களிடம் கைகட்டி நிற்கும் நாள் வெகு தொலைவில் இல்லை.

ஜல்லிக்கட்டு - இனத்தின் அடையாளத்தை அழித்தல்

ஜல்லிக்கட்டு - இனத்தின் அடையாளத்தை அழித்தல்

ஒரு இனத்தை முற்றிலும் வேரறுக்க இரு வழிகள் உண்டு. 1. இன மக்களை முற்றிலும் அழிப்பது, 2. அந்த இனத்தின் அடையாளத்தை அழிப்பது. ஹிட்லர், யூத இன மக்களை அழிக்க முயன்றது முதல் வழி. ஆஸ்திரேலியாவில் பழங்குடியினர்களின் பெண்களை வெள்ளையர்கள் திருமணம் செய்து, கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அவர்களின் இனத்தை அழிக்கச் செய்தது இரண்டாம் வழி. அதேபோல், காளைகளைத் துன்புறுத்துகிறார்கள் என்ற பொட்டைக் காரணத்தைக் காட்டி, ஜல்லிக்கட்டு என்ற தமிழனின் பூர்வ அடையாளத்தை அழிப்பதற்கு முயற்சிகள் ஏகபோகமாக நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. அதைத்தடுத்து நிறுத்த வேண்டிய மத்திய, மாநில அரசுகளோ, இந்த பிரச்சினையை தங்கள் ஓட்டு வங்கிக்கு சாதகமாக மாற்றும் முயற்சியில்தான் முனைப்புடன் இருக்கின்றன என்பது அதனினும் வெட்கக்கேடு.

ஜல்லிக்கட்டை தடை செய்தே தீருவோம் என்று கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு அலையும் இந்த மிருக நல ஆர்வலர்களின் முக்கிய நோக்கம் நம் காளைகளின் மீதுள்ள அன்பா? பரிவா? ஒரு மண்ணாங்கட்டியும் இல்லை. இந்த வழக்கின் சில நாள் செலவே 2 கோடி ரூபாய் என்றால், இதில் பின்னால் யார் இருக்கிறார்கள், அவர்களின் நோக்கம் என்ன என்பதை நான் சொல்ல வேண்டியதில்லை. அப்படி உண்மையிலேயே விலங்குகள் மீது அக்கறை இருந்தால், இந்தியாவில் மட்டும் அழியும் நிலையில் எண்ணற்ற விலங்குகள் இருக்கின்றன. முதலில் அவைகளைக் காப்பாற்றுங்கள். அப்புறம் ஜல்லிக்கட்டுக்கு வரலாம்.

எங்கள் ஊரில், ஒரு விவசாயியின் காளை இறந்து விட்டது. அவரும், அவர் மனைவியும்,தன் சொந்த மகன் இறந்தது போல, அழுது புரண்டு, இறுதி ஊர்வலம் நடத்தி அந்த காளையை அடக்கம் செய்தனர். இதுவே, எங்கள் மக்களுக்கும், காளைகளுக்கும் உள்ள பந்தம். AC அறையில் உட்கார்ந்து கணிணியைத் தட்டிக் கொண்டு, தின்ற பீட்சா, பர்கர் செரிக்காமல் கோலா-பெப்சி அருந்தும் நீங்கள், காளைகளை எப்படிக் கையாள வேண்டுமென்று எம் மக்களுக்கு சொல்லவேண்டியதில்லை.

பீப் சாங் மட்டும் தான் ஆபாசத்தை வளர்க்கிறதா?

பீப் சாங் மட்டும் தான் ஆபாசத்தை வளர்க்கிறதா?

சற்று நாட்களாக மீடியாவில் காணமல் போயிருந்த மாதர் சங்கங்கள் பலவும், சிம்பு-அனிருத் பாடிய "பீப்" பாடல் மூலம் மீண்டும் முகம் காட்டி இருக்கிறார்கள். "பீப்" பாடல் தவிர தமிழ் கூறும் நம் சினிமா பாடல்கள் யாவும் தேவாரம்-திருவாசகம்-திருப்புகழ் மாதிரி இவர்களுக்கு தெரிந்திருக்கலாம். அதனால் தான் பீப் பாடலைத் தடை செய்வது மூலம், சமூகம் முழுவதும் திருந்தி விடும் என்று நினைக்கிறார்கள். பீப் பாடல் தவிர்த்து நம் தமிழ் சினிமா இதுவரை செய்தது என்ன? சற்று விரிவாகப் பார்ப்போம்.

திருடா திருடி படம் உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கலாம். 'மன்மத ராசா' என்ற ஆழ்ந்த கருத்துக்கள் செறிந்த பாடலைக் கொடுத்து புகழ் பெற்ற படம். இந்த படத்தை ஒரு நாள் திருவிழா சமையம், பாட்டி ஊரில் குடும்பத்துடன் பார்க்கும் பாக்கியம் கிட்டியது. இடைவேளைக்குப் பிறகு, 5 நிமிடத்திற்கு ஒருமுறை சேனல் மாற்ற வேண்டிய சூழல். அவ்வளவு ஆபாசம். சரி வேறு படம் பார்க்கலாம் என்றால், வாண்டுகள் இந்த படம்தான் பார்க்க வேண்டுமென்று அடம்பிடித்தனர் (மன்மத ராசா பாட்டிற்காக). ஒரு வழியாக பார்த்து தொலைத்தோம்.

என் கேள்வி இது தான். அந்த படம் பீப் பாடல் அளவில் பாதி கண்டனங்களையாவது பெற்றதா? மேற்சொன்ன படம் ஒரு பதம் தான். அதைவிட ஆபாசமான பாடல்களும், காட்சிகளும் தமிழ் சினிமாவில் அளவில்லாமல் குவிந்து கிடக்கின்றன. ஆனால், ஒரு சில பாடல்களோ, காட்சிகளோ சர்ச்சையில் சிக்குவது தான் நகைமுரண்.

'உரலு ஒன்னு அங்கிருக்கு, உலக்கை ஒன்னு இங்கிருக்கு' பாடல் எதைக் குறிக்கிறது? 'நாட்டுச்சரக்கு நச்சுனுதான் இருக்கு' பாடலில் சரக்கு யார்? 'மைனர் கு** சுட்டுட்டேன்' வசனம் சொல்வது என்ன? 'This is my fu**ing game'-ல் fu**ing-க்கு இணையான தமிழ் வார்த்தை என்ன? அப்போதெல்லாம் எங்கே போயின மாதர் சங்கங்கள்?  எழுத்தாளர் சுஜாதா சொல்வார், 'பிரபலங்களைத் திட்டுவது' பற்றி. சடாரென மீடியா வெளிச்சம் பெற, குறுக்கு வழிதான் இந்த பிரபலங்களைத் திட்டுவது. அதைத்தான் சங்கங்கள் செய்து கொண்டிருகின்றன.

சினிமாவை விட்டு நிஜத்திற்கு வருவோம். தமிழ்நாட்டில் தினமும் எத்தனையோ பாலியல் அத்துமீறல்களும், மோசடிகளும் நடந்த வண்ணம் உள்ளன. அதற்கு இந்த மாதர் சங்கங்களின் எதிர்வினை என்ன? சமீபத்தில் ஒரு சிறுமியை அவளின் அண்ணன், தாத்தா உட்பட பலர் சீரழித்த பிரச்சினையில், சங்கங்கள் என்னென்ன போரட்டங்களில் ஈடுபட்டன?

நிஜத்தில் ஆற்ற வேண்டிய களப்பணி எவ்வளவோ இருக்க, தம்படிக்குத் தேறாத பீப் பாடலில் தம் நேரத்தை வீனடிப்பதைத்தான் மாதர் சங்கங்கள் விரும்புகின்றனவா?

எனக்குத் தமிழ் தெரியாது

எனக்குத் தமிழ் தெரியாது

முந்தைய நாள் அலுவலகத்தில் மதிய உணவு சாப்பிடும்போது, சாதம் தீர்ந்து விட்டது. உணவு பரிமாற நின்றிருந்த பையனிடம் தம்பி, சாதம் எப்பப்பா வரும் என கேட்டேன். அவன் அமைதியாக நிற்க, சரி ஆங்கிலத்தில் கேட்கலாம் என்றெண்ணி, "do you know when the rice will come here?". அதற்க்கு சொன்னான் பாருங்க, "சார், தமிழ் நஹி மாலும்".

எனக்கு மட்டும் ஏங்க இப்படியெல்லாம் நடக்குது??

காக்கா முட்டை - விமர்சனம்

காக்கா முட்டை - விமர்சனம்

காக்கா முட்டை படத்தில் ஒரு காட்சி: பெரிய காக்கா முட்டையை பிட்சா கடை மேலாளர் அடிக்கிறார். தியேட்டரில் பயங்கர நிசப்தம். மயான அமைதி. pin-drop-silence என்பார்களே, அது மாதிரி. கதாபாத்திரங்களின் உணர்ச்சி- அது இன்பமோ துன்பமோ, நம்மிடமும் அது பிரதிபலிக்க வேண்டும். அதுவே ஒரு உன்னதத் திரைப்படத்துக்கான அடையாளம். இதற்கு சமீபத்திய உதாரணம் 'காக்கா முட்டை'. அந்த இரண்டு பொடியன்கள் சிரித்தால் நாமும் சிரிக்கிறோம். அவர்கள் அழுதால் நமக்கும் தொண்டை அடைக்கிறது. இந்த உணர்வே காக்கா முட்டை படத்தின் பெரிய பலம்.

எதாவது கருத்து சொல்ல ஆசைப்பட்டு, தலையைச் சுத்தி மூக்கைத் தொட்டு மொக்கை வாங்கும் தமிழ் இயக்குனர்களுக்கு மத்தியில், பெரிதாக மெனக்கெடாமல் போகிற போக்கில் மிக யதார்த்தமாக கருத்துக்களை வீசி விட்டுச் செல்கிறார் இயக்குனர். பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு, உலகமயமாக்கல், அரசியல் சீர்கேடு, ஊடகங்களின் சுய நலம் என நாம் கவனிக்க ஏகப்பட்ட விஷயங்கள் இருக்கின்றன.

அந்த இரண்டு பொடியன்கள், அம்மாவாக ஐஸ்வர்யா, அந்த பாட்டி மற்ற பிற நடிகர்கள் யாரும் நடித்த மாதிரி இல்லை. ஏதோ சைதாபேட்டை குப்பத்து ஏரியாவிலேயே இருக்கும் மக்கள் மாதிரி, அப்படியொரு யதார்த்தம். இவையெல்லாம் தாண்டி, என்னை ஈர்த்த பாத்திரம் பிட்சா கடை முதலாளியாக வரும் பாபு ஆண்டனி. அத்தனை இக்கட்டான சூழ்நிலையிலும், பிரச்சினையை எளிதாகக் கையாண்டு, ஒரே நொடியில் ஒட்டு மொத்த ஊடகங்களிலும் தன்னைப் பற்றி நற்பெயரை ஏற்படுத்தும் ஒரு தேர்ந்த பணக்கார முதலாளியை கண்முன் நிறுத்துகிறார் பாபு ஆண்டனி. நம் தினசரி வாழ்விலும் இது மாதிரி ஏகப்பட்ட பாபு ஆண்டனிகள் இருக்கின்றனர். யோசித்துப் பார்த்தல் புரிய வரும். (சமீபத்திய நல்ல உதாரணம்: நரேந்திர மோடி)

'காக்கா முட்டை' படத்தை திட்டி  எழுதி சில அறிவுஜீவிகள் தங்கள் மேதாவித்தனத்தைக் காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அது அவர்கள் உரிமை. ஆனால், இதே மேதாவிகள், டோரன்ட்டில் "Children of Heaven" டவுன்லோட் பண்ணி படம் பார்த்து விட்டு, ஆகா ஓஹோ என புகழ்வதைத் தான் பொறுக்க முடியவில்லை. சுஜாதா சொன்ன மாதிரி, அவர்களை பசித்த புலி தின்னட்டும்.

நீங்கள் ஆயிரம் ரூபாய் செலவு செய்து, அழுகிப் போன முட்டை மாதிரியான படங்களைப் பார்த்து நொந்து நூடுல்ஸ் ஆகியிருக்கலாம். ஆனால் எவ்வளவு பணம் செலவு ஆனாலும், இந்த பொன்முட்டயை தவற விட்டு விடாதீர்கள் நண்பர்களே.

எங்கே நடக்கிறது தவறு??

இரண்டு வாரம் அலுவலக வேலை காரணமாக தைவான் நாட்டில், ஷின்ச்சு (Hsinchu) என்ற நகரில் தங்க வேண்டி வந்தது. வார இறுதியில் நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றிப் பார்க்கையில், ஒரு விஷயம் என்னை மிகவும் யோசிக்க வைத்தது. நம்மூர் பெட்டிக்கடைகள் போல சிறு சிறு கடைகளில் கூட மது விற்பனை நடைபெறுகிறது. பலதரப்பட்ட வகைகளுடன். பெண்கள் கூட மது வாங்குவது சாதரணமாக .இருந்தது. ஆனால், நாங்கள் இருந்த பதினைந்து நாட்களில்,  பொது இடங்களில் ஒருவரைக் கூட மது போதையில் பார்க்கவில்லை. யாரும் சாலையில் சுய நினைவின்றி விழுந்து கிடைக்கவில்லை. ஆனால், மது அருந்துவதை ஒருவிதத் தவறாக நினைக்கும் நம் தமிழ்த் திருநாட்டில்தான் நிலைமை தலைகீழ். இரவு நேரங்களில், அதிமிகு போதையுடன் தள்ளாடும் 'குடிமகன்களை'  எங்கிலும் மிக சாதாரணமாகக் காண முடியும்.  தைவானிலும் மதுதான் விற்கிறார்கள்; நம்மூரிலும் இதே  மதுதானே விற்கிறார்கள்? எங்கே நடக்கிறது தவறு????